Drogowskazy mądrej i troskliwej mamy

Każdego dnia opowiadasz dorastającej córce o życiu. Słowami, własnym zachowaniem, sposobem, w jaki ją traktujesz. Niech twoja opowieść będzie dla niej ciekawa i cenna!

„Bycie matką oznacza, że twoje serce nie jest już twoje. Wędruje tam, gdzie znajdują się twoje dzieci'.

George Bernard Shaw

Nieopierzone pisklę uczy się od swych ptasich rodziców, jak szczęśliwie polecieć w świat. Podobnie dzieje się u nas, ludzi. Zanim nastolatka zrzuci młodzieńcze „piórka", stanie się dorosła i zacznie iść własną drogą, ty jesteś jej przewodniczką. To od ciebie dowiaduje się kim jest, o co chodzi w otaczającym świecie, jak sobie w nim radzić. Potem też nieraz zajrzy do mamy po radę. Jakimi kobiecymi wartościami warto podzielić się z najbliższą sercu osobą i jak to zrobić, by uwierzyła matczynym prawdom?

Ciało - moja duma i własność

Pozytywny stosunek do własnego ciała - tu liczy się przede wszystkim to, co robisz, a nie- mówisz. Jeśli więc, ty sama masz w tej materii jakiś problem, nie przekonasz córki, że jest dobrze. Wiele badań podkreśla kluczowy wpływ matczynej postawy wobec własnego wyglądu na to, co o swoim ciele myśli córka. Gdy matka jest z siebie niezadowolona, nastolatka najprawdopodobniej też będzie. Dziewczynki odchudzające się mam częściej narzucają sobie żywieniowe ograniczenia, i to jest jeszcze przed skończeniem 11 roku życia! Będąca ciągle na diecie lub planująca operacje plastyczne matka uczy córkę, iż bycie kobietą polega na stałym monitorowaniu siebie, poszukiwaniu swoich „mankamentów" i pozbywaniu się ich. Jeśli powyższe sytuację cię nie dotyczą, nie masz obsesji piękna i jesteś zadowolona ze swojego wyglądu - świetnie!. To najsilniejszy pozytywny przekaz, jaki może dostać od ciebie w tej materii córka. Jeśli chcesz ją szczerze pochwalić, zrób to, ale bez odwoływania się do jej cielesności. Możesz powiedzieć np. „Wydajesz się taka szczęśliwa! Promieniejesz!", „Tryskasz zdrowiem", „Aż milo popatrzeć, jaka jesteś zwinna". Pod żadnym pozorem nie mów, natomiast, że schudła lub przybrała na wadze. Ale też - i tu musisz być zaskoczona - że wygląda niesamowicie. Ten ostatni przykład choć wydaje się pozytywnym przekazem, jest tak naprawdę pochwałą kobiecości w pewnym określonym wydaniu, a w innym - już nie. Dużo lepiej dla córki , gdy słyszy od mamy, że ta sukienka lub fryzura podkreśla jej urodę. A co w sytuacji, gdy odziedziczyła po tobie mocno umięśnione nogi lub orli nos i rozpacza z tego powodu? Zamiast zaprzeczać faktom i budzić w niej nieufność, pokaż, że ty sama uważasz te cechy urody za atut. Możesz powiedzieć np. „silne nogi są cool. Można biegać maratony i tańczyć całą noc". Orli nos dodaje tajemniczości". Nawet jeśli odbierze to jako nadmierny optymizm i skrzywi się w odpowiedzi, twoje słowa będą dla niej jak koło ratunkowe, którego można się chwycić w chwilach zwątpienia. Tematem, który na pewno warto poruszyć, jest to, że nikt nie ma prawa „zarządzać" jej ciałem, np. sugerując, że powinna inaczej wyglądać. Żadna, choćby najlepsza koleżanka, żaden, nawet najbardziej ukochany chłopak. Ani też żadna idiotka, (poprzez promowanie nierealistycznych kanonów piękna). Możesz porównać ciało do domu -wystarczy, że podoba się on właścicielce, nie musi przechodniom ani gościom. To właścicielka też decyduje, co może się w nim znaleźć. I tak, jak nie wpuszcza się do domu osób, które mogłyby go zniszczyć, tak w sytuacji gdy rówieśnicy namawiają, by coś wypić lub zażyć, warto mówić „Nie". Taka rozmowa to też dobra okazja, by podkreślić, jak ważne jest aktywne dbanie o swoje ciało, np. poprzez regularne wizyty u ginekologa czy samobadania piersi. Oczywiście, własny pozytywny przykład to podstawa

Uczucia to ważny sygnał

Niepewność, wstyd, smutek, żal - odkryciem dla nastolatki może być to, że także negatywne emocje pomagają w życiu. Mówią, bowiem o relacji jaką ma się z otoczeniem. Utwierdzaj córkę w przekonaniu, że nie należy ich w sobie „dusić", wstydzić się ich ani ukrywać. Przekonuj, że warto, że warto się im za to uważnie przyglądać, bo są informacją, np. o ty, że nie czujesz się bezpiecznie w danej sytuacji czy wśród pewnych ludzi. Gdy jesteś zdenerwowana , nie pytaj, co ją „ugryzło" tylko przyznaj, że wydaje ci się czymś poruszona. Takim stwierdzeniem pomagasz jej przyjąć perspektywę obserwowania własnych emocji. I zapraszasz do podzielenia się przeżyciami. Jeśli jest smutna, nie pocieszaj na siłę, nie mów, że wszystko będzie dobrze, bo może odebrać jako bagatelizowanie tego, co przeżywa. Dużo lepiej powiedzieć dziecku po prostu, że wydaje się smutne. I zapewnić, że jeśli będzie chciało porozmawiać, jesteś tuz obok.

Dobro popłaca

Serdeczność wobec innych, uprzejmość, przychylność - sama będąc taką, zachęcasz do tego córkę. Podkreślaj, ze taka postawa powinna być świadomą decyzją wynikająca z wewnętrznego przekonania, że warto być dobrym, I że nie ma ona nic wspólnego z próbą zadowalania wszystkich wokół.

Kryzysy są nieodłączną częścią życia

Dorosła córka może się wstydzić swoich problemów. Jeśli sama nie zacznie o nich opowiadać, nie „wyciągaj" z niej niczego, uszanuj, że nie jest gotowa do zwierzeń. Czasem lepiej wspólnie pomilczeć, pijąc herbatę niż na siłę rozmawiać. Słowa, które nie będą zagrażające a dodadzą jej otuchy to: „Jesteś dla mnie ważna" i „Zawsze możesz na mnie liczyć". Tyle wystarczy. Jeśli jednak chce podzielić się swoimi kłopotami, pozwól jej o nich opowiedzieć. Słuchając spokojnie, bez komentowania i dawania rad, stwarzasz przestrzeń, w której ma szansę odnaleźć tę głęboką prawdę, iż problemy to normalna, na wskroś ludzka sprawa, wziąć oddech i sobie poradzić.

10 wyjątkowych zdań

Być może jako nastolatka je nieraz usłyszałaś. Teraz masz okazję prosto z serca powiedzieć to własnej córce. Cieszę się, że jesteś moim dzieckiem. Kocham cię. Opowiedz mi o tym. Nie musisz być dobra we wszystkim. Ważne jest, byś robiła to, co daje ci satysfakcję. Szanuję twój wybór. Wiem, że to trudne. Wierzę w ciebie. Dziękuję, że mi pomagasz. Zawsze możesz na mnie liczyć.

Żródło: Anna Skoczeń